«Երբեք չեմ մտածել, որ կաշխատեմ «սեքս՝ հեռախոսով» ծառայության օպերատոր: Դրանից առաջ, երկար տարիներ իմ հաճախորդներն ասում էին, որ սեքսուալ ձայն ունեմ: Իսկ ես մտածում էի՝ այն մասնագիտական է, ոչ թե՝ սեքսուալ: Դա աշխատանք է, ծառայություն. ուղղակի հաճախորդները, ժպիտներից բացի, ուրիշ բան էլ են թողնում»:
«Իմ առաջին փորձը շաբաթ օրն էր: Զանգահարել էր Բոբ անունով մի ջենտլմեն: Նա ինձ պատմեց իր առաջին սեռական գործողության մասին: Ասում էր, որ երբեք ոչ մեկի հետ իրեն այդքան հարմարավետ չի զգացել, որքան ինձ հետ, և ես ինչ-որ տարօրինակ մտերմություն զգացի մեր միջև: Կարծում եմ, որ ավելի հեշտ է ճնշող ցանկությունները բարձրաձայնել հորինված մարդու հետ, որովհետև իրական կյանքում որևէ հետևանք դա չի ունենա»:
«Ես ուժեղ տղամարդ եմ, երբ խոսում եմ կանանց հետ: Նրանք ինձ ցանկանում են: Ցանկանում են, որ խոսեմ իրենց հետ և ուրիշ աշխարհներ տանեմ: Ես դա կարողանում են: Կանանց համար ստեղծված տղամարդ եմ: Խոսում եմ թե՛ երիտասարդ, թե՛ տարեց կանանց հետ՝ և՛ անգլերենով, և՛ իսպաներենով: Ցանկանում են, որ հանդիպեմ և ապրեմ իրենց հետ, սակայն ես միայն հեռախոսային խոսակցություններով եմ զբաղվում»:
«Սկսեցի «սեքս՝ հեռախոսով»-ով զբաղվել, քանի որ մտածեցի՝ ինչու կեղտոտ խոսակցությունների համար գումար չվաստակել, երբ առանց գումարի էլ ես դա անում եմ: Դա բարձրացնում է իմ արժանապատվությունը: Ինձ ճանաչող տղաները նայում են լուսանկարներս և ցանկանում են խոսել ինձ հետ»:
«Ես 60 տարեկան եմ: Ավարտել եմ Կոլումբիայի համալսարանը: Մշակութային մարդաբանության բակալավրի աստիճան ունեմ: 25 տարի է, ինչ ամուսնացած եմ: Տղամարդիկ ինձ տարբեր պատճառներով են զանգահարում: Ես դա անվանում եմ ՝ «լարվածության օպերատիվ վերացում»: Դա սեքս չէ, տեստոստերոնի կոկետություն է՝ պոռնագրաֆիական հակումներով, միայնություն և կանացի ձայն լսելու ցանկություն է: Ես կրկնակի ավելի գումար եմ աշխատում, քան սովորական աշխատավայրերում: Աշխատում եմ տանը, և ամեն օր բանկային հաշվիս գումարներ են փոխանցվում»:
«Ինձ այնքան են գրգռում այդ խոսակցությունները, որ երբեմն կարող եմ նաև հրաժարվել վարձատրությունից»:
«Երբ պատասխանում եմ զանգերին, հաճախորդի համար անշնչավոր տիկնիկ եմ: Նրանք գաղափար իսկ չունեն, թե ինչպիսի տեսք ունեմ, ով եմ և ինչ եմ զգում: Կարող են միայն երևակայել: Իմ աշխատանքը նրանց երևակայություններին շունչ տալն է, ապացուցել, որ ես տիկնիկ չեմ: Ես նրանց իրականություն դարձած երազանքն եմ: Երբ հարցնում են, թե շիկահեր եմ արդյոք, շիկահեր եմ դառնում: Եթե հարցնում են՝ որքան խոնավ եմ, ասում եմ, որ ներքնազգեստս խոնավացել է: Արձագանքում եմ հաճախորդի ամեն ձայնին: Քաջալերում եմ նրանց, կենդանություն եմ տալիս նրանց երևակայություններին: Մարմնից հեռացնում եմ տիկնիկը»:
«Երեկ երեկոյան ես ստացա կյանքիս ամենասարսափելի զանգերից մեկը: Հաճախորդն ինքնասպան եղավ խոսակցության ժամանակ: Հստակ լսեցի կրակոց, ապա հատակին ընկնող մարմնի ձայն: Այդպիսի բաները միշտ ինձ վախեցրել են: Ծառայողական հուշերիս մեջ արյունական կապով մի բռնաբարության մասին եմ լսել, կրտսեր եղբորս կողմից նրան բերանով բավարարելու խնդրանք եմ լսել և ևս երկու ինքնասպանություն»:
«Մի տղա կար, որ ցանկանում էր իմ շնիկը լինել: Գրեթե ամեն շաբաթ զանգահարում էր, և մեկ ժամից ավելի խոսում էինք, բայց երբեք չգիտեի, թե նրան ինչ ասեի: Ասում էի, թե ինչպես եմ նրան ման տալիս և նրա հետ անասնաբույժի մոտ գնում: Նույնիսկ չգիտեմ՝ դա նրան դուր գալիս էր, թե՝ ոչ, քանի որ միշտ լռում էր»:
